Центральное духовное управление мусульман - Таврический муфтият - Къусурларнынъ гизленюви

Къусурларнынъ гизленюви

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَهْدِيهِ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِن شُرُورِ أَنفُسِنَا وَمِن سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَن يَهْدِ اللهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَن يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَن لاَ إِلهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ ولا مَثِيلَ له ولا ضِدَّ له ولا نِدَّ له، وَأَشْهَدُ أَنَّ سَيِّدَنَا وحَبِيبَنا وعظيمَنا وقائدَنا وقُرَّةَ أَعْيُنِنا مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وصَفِيُّهُ وحبيبُهُ صَلَوَاتُ اللهِ وَسَلاَمُهُ عَلَيْهِ وَعَلَى كُلِّ رَسُولٍ أَرْسَلَه. الصلاةُ والسلامُ عليكَ سيِّدي يا رسولَ الله. الصلاةُ والسلامُ عليكَ يا سيِّدي يا صاحِبَ الذِّكرَى يا أبا القاسِم يا أبا الزَّهْراءِ يا محمد. أَمَّا بَعدُ عِبَادَ اللهِ، فإني أُوصِيكُمْ وَنَفْسِيَ بِتَقْوَى اللهِ الْعَلِيِّ الْقَديرِ القائلِ في مُحْكَمِ كتابِه:

﴿ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ﴾

Къудретли, Екяне Яратыджыгъа хамд олсун. Аллаh бутюн нокъсанлыкълардан мунезехтир, О Бир ве болюнмей. Аллаh догъмады ве догъурмады, О ич бир шейге ве ич кимсеге бенъземей. Аллаh мекянгъа ве вакъыткъа мухтадж дегиль, О Эбедий ве Сонъсуздыр.

Юдже Аллаh Пейгъамбер Мухаммад ‘алейhиссалямгъа даа чокъ шереф ве улулыкъ багъышласын. Бизим Пейгъамберге ве башкъа бутюн Пейгъамберлерге салят ве селям олсун! Эм де Пейгъамбер Мухаммад ‘алейhиссалямнынъ апайларына, онынъ мусульман сойларына ве несилине де селям олсун! Аллаh эренлерге ве такъвалы Пейгъамбернинъ девамджыларына рахмет багъышласын деп, Ду‘а этемиз.

Адиль Халифлерге Абу Бакр, ‘Умар, ‘Усман, ‘Алиге эм де буюк алимлерге имам Абу Ханифаh, имам Аш-Шафи‘ий, имам Ахмад, имам Маликке, Аллаh рахмет багъышласын.

Эр кесни такъвалы олмагъа давет этем! Шари‘атны кутюнъиз ве гуняхларны япманъыз. Бири-биринъизге яхшылыкъны япмагъа ярдым этинъиз.

Мукъаддес Къур`анда («Фуссылят» Суреде, 30-32 Аетлери) буюрыла:

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ (30) نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِي أَنفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ (31) نُزُلًا مّنْ غَفُورٍ رَّحِيمٍ﴿

Манасы: «Шубесиз, «Роббинъиз – Аллаhтыр» деп, сонъ Аллаhнынъ эмирлерини къылгъан ве дос-догъру ёлда юрьгенлернинъ узерине Мелеклер энер. Оларгъа: къоркъманъ, кедерленменъ, сизге ваде олунгъан Дженнетнен севининъ!» дерлер. Керчектен де, Аллаh оларгъа эм бу, эм де обир дюньяда имаеджидир. Гъафур ве Рахим олгъан Аллаhнынъ икрамы оларакъ, о ерде сиз ичюн джанларынъыз истеген эр шей бар ве истеген эр шейинъиз о ерде сиз ичюн азырдыр».

Сайгъылы дин къардашлар! Керчектен де, икметли, акъыллы ве басиретли адам бу озь Яратыджысындан къоркъкъан, ярамай ишлери ичюн озюни сёгген ве келеджек омюри ичюн хайыр ишлеген адамдыр. Дин къардашым! Озь итаатыны эм ич, эм тыш тарафтан бильдирип, Шари‘атны эр вакъыт къавий кутьмеге керек. Юрегинъ эр вакъыт Аллаhны хатырласынъ, фукъаре ве ёкъсулларгъа ярдым этмеге унутма. Хайыр ишни япмагъа ашыкъ, амма оны тенбель, джан сыкъыджы ве быкъылгъан шекильде япма. Керчектен де, тек бу фаний дюнья ичюн ынтылгъан, гъайрет эткен ве тырышкъан – озюне зарар кетире. Амма келеджек дюнья ичюн азырлангъан – о ичюн эбедий омюр обир дюньяда ве о бахтлыдыр. Озь келеджегини тюшюнгенлерден ол ве бу дюнья ичюн чапкъалагъанлардан олма.

Мукъаддес Къур’анда Аллаh буюрды:

﴿إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ ءامَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لا تَعْلَمُونَ

Манасы: «Мусульманлар арасында ярамайлыкънынъ даркъатылувыны севгенлер ичюн эм бу, эм обир дюньяда шиддетли джеза азырлангъан. Керчектен де, Аллаh эр шейни биле».

 

Имам Аль-Хаким ривает эткен Хадисте Пейгъамберимизнинъ бойле сёзлери бар:

مَنْ رَأَى عَوْرَةً فَسَتَرها كانَ كمَنِ استَحْيَا مَوْءُودَةً مِنْ قَبْرِهَا

Манасы: «Ким башкъасынынъ къусурыны корип гизлесе, уфакъ къызчыкъны тири коммектен къорчалагъангъа бенъзер». Уфакъ къызчыкъларны Джаhилий заманда базы араплар тири коме эдилер. Пейгъамбер Мухаммад, ʻалейhиссалямгъа даа Пейгъамберлик кельмезден эвель араплар бойле япа эдилер. Базы сахабелер биле Джаhилия девиринде бойле чиркин шейлерни эткенлер.

Юдже Аллаh бойле амеллерни Къур`анда махкум эте, яни тири къызларны коммек – бу мушкюль джинаеттен биридир. Бу акъкъында Къур`анда бойле айтыла:

وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ * بِأَيّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ 

Манасы: «Тири комюльген къыздан соруладжакъ: «Насыл гунях сени ольдюрмеге себеп олды?»

Базы инсанлар башкъаларнынъ къусурыны корип, (яни тазирленген чизгилер ве оларны башкъа адамлар бильселер, бойле чизгилери олгъан адам утанырды) башкъа адамлардан оларны гизлейлер. Бойле адамларнынъ севабы буюктир.

Бойле бир олай олды: бир адам Халиф ‘Умар ибн Аль-Хаттабгъа келип, бойле деди: «Эй, мусульманларнынъ укюмдары! Джаhилия девиринде мен сагъ къызымны комьдим, амма о даа ольмезден эвель аман оны къазып алдым. О къыз осьти ве биз киби Ислямны къабул этти. Бундан сонъ о джезагъа ляйыкъ олгъан гуняхны япты. Шу себептен озюни ольдюрмеге истеди. О пычакъны алып, боюнда олгъан дамарларыны кести. Биз оны къуртардыкъ ве тедавийледик. Бир къач вакъыттан сонъ о самимий тёвбе этти. Ве онъа бизим къабилемизден бир инсан къудалыкъ этти. Ондан сонъ мен бу инсангъа къызымнынъ эвельде япкъан ярамай шейлерини эткенини айттым. Чюнки бу адам къызымдан никях къыймаздан эвель яхшы этип тюшюнгенини истедим (бу къызнынъ бабасы яхшы шей япкъаныны белледи).» Ондан сонъ ‘Умар шу кишиге бойле деди: «Сен Аллаh гизлеген къусурны башкъаларгъа айтасынъ!? Эгер сен даа бир кере кимсеге буны айтсанъ, мен сени джезаларым ве инсанларнынъ бу акъкъында хаберлери олур».

Бу олайнынъ икмети шунда ки, эгер гуняхкяр мусульман япкъан гуняхтан тёвбе этсе, онынъ амели насыл олса биле, хатырламагъа я да айтмагъа мумкюн дегиль. Чюнки эгер мусульман гуняхкъа самимиетнен тёвбе этсе, бу гунях акъкъында айтмагъа арамдыр. Чюнки онынъ шимдики алы муимдир. Адам омюр бою денъише биле. Бельким о хата япкъандыр, амма ондан сонъ тёвбе этип, бу хаталарны япмады ве илериде яхшы адам оладжакъ.

Онынъ ичюн биз сизни мусульманларны маскъара эткен ве алчакълаткъан лафлардан ве амеллерден сакъындырамыз. Эгер сиз башкъа бир мусульман ярамай бир амель япкъаныны бильсенъиз, амма Аллаh буны башкъалардан гизледи. Эгер Шари‘ат боюнджа бир себеп олмаса, буны башкъа инсанларгъа айтманъыз. Мусульманларнынъ намусыны эр ерде ве эр вакъыт алчаткъанлардан олманъыз. Бойле япмакънынъ Шари‘ат боюнджа ич бир себеби ёкъ. Бойле япкъан инсанлар гунях къазаналар.

Аллаhнынъ Ресули шойле деди:

" إنَّ مِنْ أربَى الرِّبا الاستطالةَ في عِرضِ المُسلمِ بغَيرِ حَق "

Манасы: «Керчектен де, акъсыз мусульманнынъ намусыны алчакълаткъан инсаннынъ гуняхы буюктир. О энъ яман Ар-Риба гуняхтан айныдыр.» Анълашамамазлыкъкъа, бир-бирине сувукълыкъкъа ве мусульманларнынъ багъ узульгенине кетирген эр шейни айдынлатмагъа керекмей. Онынъ ичюн зулумгъа огърагъан тек мумкюн олгъан шейлерни айтсын ве онъа зарар кетирген эм де Ахиретте джезаланаджакъ шейлерни демесин. Аллаh ве Къур`ан бельгилеген сынъырыны кечмесин. Мусульманларнынъ къусурларыны гизлесин ве онъа ярамайлыкъны эткенге, яхшылыкъ япсын.

Амма эгер бир инсан тиджаретте, диний я да башкъа бильгилерни анълаткъанда алдатса, я да мусульманларгъа зарар кетирмеге истесе, бойле адамдан инсаларны тенбилемеге керек.

Аллаhнынъ Ресули шойле деди, манасы: «Дин – бу самимиеттир.» Сахабелер сорадылар: «Ким ичюн?» Пейгъамберимиз бойле джеваплады: «Аллаhкъа инанувгъа (ич бир шубе олмагъан инанув), Аллаhнынъ Китапларына, Онынъ Ресулине, имамларгъа ярдым этюв ве бойсунув, эм де саде мусульманларгъа яхшы мунасебетте булунув».

Урьметли дин къардашлар! Пейгъамбер Мухаммад, ʻалейhиссалям инсанларнынъ къусурларыны гизлемеге чокъ Хадислерде тевсие этти. О айтты, манасы: «Эгер инсан башкъа адамнынъ къусурыны бу дюньяда гизлесе, Аллаh онынъ къусурыны ахиретте гизлер».

Бизге башкъаларгъа зарар кетирмемеге, Аллаhым, ярдым эт. Эм де япкъан ибадетлеримизни къабул эт, гуняхларымызны багъышла ве бизге эки дюньяда хайыр эйле. 

هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لِي وَلَكُمْ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَهْدِيهِ وَنَعُوذُ بِاللهِ مِن شُرُورِ أَنفُسِنَا وَمِن سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَن يَهْدِ اللهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَن يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ، والصلاةُ والسلامُ على سيِّدِنا محمد الصادِقِ الوَعْدِ الأَمينِ وعلى إِخْوَانِهِ النبيِّين والمُرسَلين. ورَضِيَ اللهُ عن أُمَّهاتِ المُؤمنين وآلِ البيتِ الطَّاهِرِين وعن الخُلَفَاءِ الرَّاشِدين أبي بكرٍ وعمرَ وعُثْمانَ وعليّ وعن الأَئِمَّةِ المُهْتَدِين أبي حنيفةَ ومالكٍ والشَّافعيِّ وأحمدَ وعن الأولياءِ والصالحين. أمَّا بعدُ عِبَادَ اللهِ فإنِّي أُوصِيكُمْ وَنَفْسِيَ بِتَقْوَى اللهِ العَليِّ الْعَظِيمِ فَاتَّقُوهُ.

واعْلَمُوا أنَّ اللهَ أمَرَكُمْ بِأَمرٍ عظيمٍ، أَمَرَكُم بالصلاةِ والسلامِ على نبيِّهِ الكَريمِ فقال في مُحْكَمِ تَنْزِيلِهِ: ﴿ إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ۚ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا﴾
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا إِبْرَاهيمَ وَبَارِكْ على سيّدِنا مُحمدٍ وَعلى آلِ سيِّدِنا مُحمدٍ كما بارَكْتَ على سيِّدِنا إبراهيمَ وعلى آلِ سيدِنا إبراهيمَ في العالَمِينَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيد

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ الأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَالأَمْوَات